Żywiec- położony jest w kotlinie Żywieckiej u zbiegu Soły i Koszarowy, nad sztucznym zbiornikiem jeziorem Żywieckim.

Warto zobaczyć:

Zespół pałacowo-parkowy w Żywcu, w skład którego wchodzą: Stary Zamek, pałac Habsburgów zwany Nowym Zamkiem oraz zabytkowy park

Stary Zamek w Żywcu- historią sięga połowy XV w. Zamek został rozbudowany przez Komorowskich w stylu renesansowym, powstał wtedy arkadowy dziedziniec, przez historyków sztuki uważany za jeden z najpiękniejszych w Polsce po Wawelu i Baranowie Sandomierskim. Zamek jest budowlą czteroboczną, trójkondygnacyjną z arkadowym dziedzińcem. Obecnie w zamku mieście się oddział muzeum miejskiego, w którym można podziwiać m.in. sztukę sakralną Żywiecczyzny

 

alt

 

Nowy Zamek –neoklasycystyczny Pałac Habsburgów powstał na bazie barokowych oficyn, które zostały w XIX wieku rozbudowane na polecenie nowych właścicieli – Habsburgów. Atrakcją zamku jest słynna „Sala lustrzana”, w której obecnie odbywają się liczne imprezy kulturalne i koncerty.



Park zamkowy w Żywcu - jedyny na tym terenie przykład parku krajobrazowego.Park powstał w XVII w. Początkowo urządzony był w stylu włoskim, lecz następnie w połowie XIX w przekształcono go w park krajobrazowy. Obecny układ kompozycyjny powstał na zlecenie Habsburgów i został stworzony w latach 20-tych przez angielkę Brende Collins.

O atrakcyjności parku decyduje różnorodność drzew i krzewów ( 67 gatunków liściastych, 18 iglastych oraz 36 krzewów i pnączy)zarówno rodzimych jak i egzotycznych. W parku rosną m.in.: sosna limba, dereń jadalny,tulipanowiec amerykański,miłorząb i daglezja. Wiele drzew ze względu na znaczny wiek i rozmiary wpisano na listę pomników przyrody. Najstarszym pomnikiem przyrody jest liczący 360 lat dąb szypułkowy (Żywotko). Na atrakcyjność parku wpływa także kompozycja artystyczna: malownicze mostki nad kanałami, którymi płynie Młynówka , malownicze alejki, fontanna, pergole,szczególnie zaś malowniczy domek chiński z drugiej połowy XVIII w

Rynek w Żywcu- otoczony niewysokimi kamieniczkami, wśród których wyróżnia się stojący we wschodniej pierzei ratusz oraz kamienna dzwonnica w południowo-zachodnim narożniku.

Dzwonnica – powstała w miejsce drewnianej dzwonnicy w latach 1723-1724. Mury dzwonnicy wieńczy dach namiotowy kryty dachówką.

Ratusz-zlokalizowany we wschodniej pierzei rynku powstał w 1706 r. na miejscu kamienicy, którą zapisała miastu w testamencie Magdalena Kantorowska. Obecny kształt ratusz zyskał w czasie przebudowy w XIXw.

Gotycki kościół Św. Krzyża z XIV w. Kościół znajduje się w dzielnicy Żywca zwanej Rudzą. Pierwotnie gotycki kościół został rozbudowany w okresie baroku. Kościół został zbudowany z kamienia i otynkowany. Najcenniejsze obrazy i rzeźby znajdują się obecnie w muzeum Żywieckim (m.in. gotycka rzeźba Św. Anny Samotrzeciej oraz obraz Madonna z dzieciątkiem z 1625r). Wewnątrz pozostał zabytkowy wczesnobarkowy Krucyfiks. Na zewnątrz kościoła przy absydzie znajduje się Kalwaria z Chrystusem ukrzyżowanym i łotrami po bokach. Rzeźby pochodzą z XVIII w. Kościół Św. Krzyża otoczony był niegdyś cmentarzem, na którym chowano przestępców skazanych na ścięcie. W tym miejscu odbywały się bowiem egzekucje. Przy kościele znajdowała się również kaplica pod którą świadkowie zeznający w procesach składali przysięgi. Obecnie od północnej strony zachowała się kolumna z XVII w . Jest to najstarsza tego typu kapliczka na Żywiecczyźnie (Rączka 1992).

Katedra p.w. Narodzenia N.M.P. Jego początki sięgają XV wieku. Kościół zastał wybudowany w stylu gotyckim i renesansowy ma następnie przebudowywany. Zachowana jest gotycka bryła świątyni z prezbiterium orientowanym na wschód. Do głównej nawy od zachodu przylega strzelista wieża, wzniesiona pod koniec XVI w. Wieża i portale renesansowe zawdzięczają swój wygląd włoskiemu architektowi Janowi Ricci. Do najcenniejszych zabytków wnętrza należy gotycka płaskorzeźba przedstawiająca scenę Zaśnięcia N.M.P., umieszczona w zamykanym ołtarzu.Wewnątrz znajduje się również barokowy ołtarz,oraz gotycki krucyfiks z 1400 r. Niegdyś w kościele znajdowały się nagrobki Komorowskich zostały one jednak zniszczone w czasie pożaru w 1711 r. Pozostały tylko murowane tablice (Rączka 1992).

Kościół św. Marka wybudowany w 1591 r jako wotum przebłagalne dla odwrócenia szerzącej się zarazy. Pierwotnie był kościołem drewnianym . Dopiero w 1855 r powstał obecny kościół murowany. We wnęce na zewnątrz zachowała się drewniana wczesnobarokowa płaskorzeźba św. Marka. Obok kościoła istniał cmentarz, który był czynny do początku XX wieku. Na cmentarzu na uwagę zasługuje barokowy posąg Józefa z dzieciątkiem z 1797 r.

Kościół Przemienienia Pańskiego z XVII w. Najcenniejsze zachowane zabytki kościoła to: obraz Matki Boskiej z dzieciątkiem z początku XVII i epitafium Andrzeja Komonieckiego obecnie mieszczą się w muzeum.

Ciekawostką jest również mieszczący się w dzielnicy Żywiec-Zabłocie kirkut. W związku z nakazem królowej Konstancji z 1626 r. Żydzi nie mogli osiedlać się na terenie miasta osiedlali się więc poza miastem w Zabłociu, które do 1950 r było odrębną jednostką administracyjną. Cmentarz żydowski w Zabłociu najprawdopodobniej powstał pod koniec XVIII w.

Muzeum Miejskie, prezentujące zbiory związane z historią i kulturą Żywca. Muzeum powstało w 1925r z inicjatywy seminarium Nauczycielskiego w Żywcu. Mieści się w zabudowaniach Starego Zamku. Muzeum prezentuje zarówno wystawy stałe (Historia i tradycja miasta Żywca, Kultura ludowa Żywiecczyzny, Ptaki i Ssaki Żywiecczyzny, Konfessaty Czyli Sądy, Wyroki i Tortury w Żywcu) jak i wystawy czasowe.

We wrześniu 2006 r powstało w Żywcu Muzeum Browaru Żywieckiego. Jest to muzeum zlokalizowane na terenie browaru. Na powierzchni 1,6 tys.m2 w 18 salach zgromadzono unikalne pamiątki obrazujące historię browaru. Muzeum Browaru powstało w starych piwnicach, w których kiedyś istniała leżakownia. W browarnych piwnicach zaprezentowane zostały między innymi surowce potrzebne do produkcji piwa oraz przedmioty oddające klimat dawnych czasów, głównie z przełomu XIX i XX wieku. Zwiedzający mogą zapoznać się również z historią żywieckiego producenta piwa, przejść po replice XIX-wiecznej uliczki, zajrzeć do galicyjskiej karczmy, lub słynnej przed II wojną światową warszawskiej „Restauracji Żywieckiej”.

 

literatura:

Rączka Z.,1992 :Przewodnik po kościołach żywieckich, Towarzystwo Miłośników Ziemi Żywieckiej, Żywiec

Rączka Z., 2002: Przewodnik po parku i zamku żywieckim. Towarzystwo Miłośników Ziemi Żywieckiej, Żywiec

Żywotko H., 2000: Przewodnik: drzewa zabytkowego parku Żywieckiego Habsburgów. Wydawnictwo Henryk Żywotko, Żywiec

http://www.muzeumbrowaru.pl

 

 

 

 

 

Wspierają Nas

VAX NIERUCHOMOŚCI

 

 

 

 

stat4u