Spis treści
Warunki naturalne
Budowa geologiczna i rzeźba terenu
Klimat
Sieć rzeczna
Fauna i flora
Wszystkie strony

 

Budowa geologiczna i rzeźba terenu


Położenie gminy w obrębie dwóch jednostek fizyczno-geograficznych sprawia że występują tutaj różnorodne formy krajobrazu od falistej kotliny po wznoszące  się nad nią szczyty Beskidu Śląskiego: Skrzyczne (1257 m n.p.m.) Ostre (935,2 m n.p.m.), Palenica (751,9 m n.p.m.) i Mała Palenica (618,5 m n.p.m.)

Kotlina Żywiecka jest  obniżeniem śródgórskim pomiędzy Beskidem Śląskim na zachodzie, Beskidem Małym na północy, Beskidem Makowskim na północnym-wschodzie oraz Beskidem Żywieckim na południowym-wschodzie. Została wypreparowana w mniej odpornych skałach fliszu tworząc trójkątne obniżenie o długości 20 km.(Kondracki  1998). Kotlina Żywiecka zbudowana jest podobnie jak całe Zewnętrzne Karpaty Zachodnie zbudowane są głównie z naprzemianległych ławic piaskowców o różnej odporności i łupków oraz, w mniejszym stopniu, zlepieńców, margli i wapieni. Kompleks tych skał określa się nazwą fliszu. Zbudowany jest on z naprzemianlegle ułożonych warstw piaskowców, łupków i margli , które nazywane są fliszem. Kotlina Żywiecka, jako cześć składowa łańcucha Karpat, powstała w trzeciorzędzie, a następnie przykryta została młodszymi, czwartorzędowymi osadami. Na osady te składają się żwiry, piaski, gliny i iły zalegające na przemian w formie płatów i płaskich soczewek. Flisz na terenie Kotliny Żywieckiej powstawał w kredzie i starszym trzeciorzędzie. Skały budujące flisz gromadziły się w przynajmniej trzech basenach morskich oddzielonych od siebie wyspami lub płyciznami. Basen południowy nazwano magurskim a utworzone w nim osady – serią magurską, basen środkowy nazwano śląskim (seria śląska). W najbardziej na północ wysuniętym basenie gromadziły się osady serii podśląskiej. Skały tych serii w wyniku ruchów górotwórczych uległy sfałdowaniu, zostały oderwane od podłoża i nasunięte na siebie, dlatego na terenie Kotlinny Żywieckiej bardzo często utwory starsze zalegają na utworach młodszych (Ziętara 1986).Na terenie Żywiecczyzny występują trzy płaszczowiny: podśląska, śląska złożona z cieszyńskiej i godulskiej oraz magurska.Płaszczowina podśląska tworzyła na terenie Kotliny Żywieckiej wypiętrzenia i była dodatkowo przykryta płaszczowinami śląską i godulską. Pokrywa skalna tych płaszczowin została częściowo zniszczona przez erozję, co spowodowało ukazanie się w dnie kotliny utworów młodszych – płaszczowiny podśląskiej w związku z czym mamy tutaj do czynienia z oknem tektonicznym – spod płaszczowiny godulskiej ukazuje się płaszczowina cieszyńska, a spod niej płaszczowina podśląska (Stupnicka 1997).Powierzchnia kotliny opada bardzo łagodnie  w kierunku wschodnim ku rzece Sole. Kotlina leży  na wysokości około 350-400 m n.p.m. Ponad dno wznoszą się izolowane wzniesienia o charakterze twardzielców.

Beskid Śląski ograniczający kotlinę od zachodu zbudowany jest przede wszystkim z piaskowców godulskich i istebniańskich. Pasmo wschodnie zwane pasmem Baraniej Góry (1220 m n.p.m.) jest wyższe i bardziej rozczłonkowane. Główny grzbiet biegnie południkowo przez Baranią Górę (1220 m n.p.m.), Magurkę Wiślańską (1129 m n.p.m.), Malinowska Skałkę (1152 m n.p.m.), Skrzyczne (1257 m n.p.m.) po Szyndzielnię (1026 m n.p.m. ) i Klimczok (1117 m n.p.m.). Wschodni skłon Beskidu Śląskiego opada schodowo w dno Kotliny Żywieckiej. Drugie z pasm Beskidu Śląskiego-pasmo Stożka i Czantorii nie przekracza 1000 m n.p.m. Góry  zbudowane są tutaj  fliszu magurskiego. Grzbiet pasma Czantorii  stanowi wododział między Wisłą i Olzą. Cechą charakterysyczną Beskidu Śląskiego jest występowanie na grzbiecie  szerokich spłaszczeń tworzących wyraźny poziom szczytowy, który swą powierzchnią ścina warstwy różnowiekowe (Ziętara 1986). Przeważaja długie i na ogół lagodne linie grzbietowe i kopulaste szczyty. W obrębie grzbietów spotkać można również formy skalne np. grzyby i ambony aa także rumowiska skalne i jaskinie.



Wspierają Nas

VAX NIERUCHOMOŚCI

 

 

 

 

stat4u